Tuesday September 16th, 2014
Artwork for a movie for Photanol. A company that uses engineered cyanobacteria to turn CO2 directly into predetermined products when exposed to light. The movie was produced by science journalist and 'science animator' Bruno van Wayenburg.
Wednesday February 19th, 2014
lllustration for Dutch Mac magazine MacFan. Accompanying a piece by columnist Ferry Piekart.

Wednesday December 11th, 2013
2 illustrations about voluntary wage cuts, for FNV•B, the magazine of the Dutch trade union FNV.
Click through for additional images.

Saturday November 30th, 2013
This is the sitting-on-a-pillow edition. Made during an introductory course on zen buddhism.
Read on for additional images.

Wednesday October 23rd, 2013
Despite an insane workload at the office everyone's mood is buoyant. Threw the first one out in ten minutes. Only in retrospect did I see the central theme, which appears to be liquids. Read on for additional images.

Monday October 21st, 2013
lllustration for Dutch Mac magazine MacFan. Accompanying a piece by columnist Ferry Piekart.

Monday July 15th, 2013
llustration for Dutch Mac magazine MacFan. Accompanying a piece by columnist Ferry Piekart.

Wednesday July 10th, 2013
A very productive meeting at work: all of a sudden my summer's workload turned out to have doubled. Joy!


Friday April 19th, 2013
Verschenen in het honderdste nummer van Zone 5300
English version after the click / Versão em Português após o clique.

Wednesday April 10th, 2013
One of a series of fictional movie posters and reviews for existing titles, culled from the yearly Rotterdam Film Festival catalogue. The review (fake as well) was written by Arianne Hinz. Produced for Sargasso & Zone 5300.

'Verloren gewaand minimalistisch meesterwerk uit 1933. Deze half-animatie half real-action film was zijn tijd ver vooruit. Bovendien wordt hij begeleid door een ook nu nog lekker swingende soundtrack van wilde jazz. Geen wonder dus dat hij destijds wereldwijd een enorme rage wist te ontketenen.
Door deze film hielden hangjongeren tijdelijk op met hangen en gingen ze springen. Op graven. Waar dit in Brazilië nog werd gedaan ter ering en nagedachtenis van de doden, werd het in de rest van de wereld vooral gedaan uit rebellie. Tegen kerk en staat en tegen de eindigheid van het leven. Maar rebels of niet, sommige subculturen wisten er echt iets uitzonderlijks van te maken. Schoonspringen van graf naar graf bijvoorbeeld. Of een wedstrijdje wie er het snelst van het kale graf rechtsachter naar het graf met het verwelkte boeketje linksvoor kon komen. Dit alles uiteraard tot groot ongenoegen van de kerk die de film dan ook uit de bioscopen wist te halen. Tot nu.
Of de film ook nu weer eenzelfde effect zal bewerkstelligen is nog maar zeer de vraag, want afgezien van de historische waarde en de nog steeds erg lekkere soundtrack is de film niet meer en niet minder dan de titel belooft. En dat dik twee uur lang.' (AH)